ديكر را بان خمير كرده شياف سازند شياف قلقند از براى ظفره نافع بود راسخت پنج مثقال زنكار دو مثقال نوشادر يك مثقال بورهء ارمنى رزينح مصفد از هركدام يك مثقال اجزا را نرم صلايه نموده با سركه معجون سازند و يك هفته بكذارند و بعد از ان شياف سازند و ظفره را بدان حل كنند شياف ديزج از براى سلاق و سبل و جرب كهنه و بياض نافع بود و سوختن جشم را بازدارد و نفع وى به علت شترهء اختصاص بيشتر دارد صمغ عربى كثيرا قليميا مغسول سفيداب مرمّكى صبر زرد زنكار زرينخ سرخ قلقطار محرق راه نخست دارففل ففل سياه ففل سفيد زردچوبه نشاسته سكر العسّر توبال مس سوخته از هر يك ده درم دم الاخوين يك درم و نيم اقاقيا يك درم و نيم انرروت سه درم توتيا حضض سنبل بازوى سوخته از هر يك يك درم قنه يك درم در آب سداب و خماض اترج حل كرده ادويه را بسرشند و سوختن ماز و يا باتش بود يا بروغن زيت